Umowa AETR

Czym jest umowa AETR

AETR (fr. Accord européen relatif au travail des équipages des véhicules effectuant des transports internationaux par route) to umowa zawarta pod egidą Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ. Reguluje czas prowadzenia, obowiązkowe przerwy i odpoczynki oraz tachografy w międzynarodowym transporcie drogowym. Została dostosowana do rozporządzenia 561/2006, więc jej normy są z nim zasadniczo zbieżne - kluczowa różnica dotyczy zasięgu terytorialnego, a nie samych wartości.

Kiedy stosuje się AETR, a kiedy rozporządzenie 561/2006

Rozgraniczenie wynika z art. 2 rozporządzenia 561/2006. Rozporządzenie stosuje się - niezależnie od kraju rejestracji pojazdu - do przewozu wyłącznie na terytorium Unii Europejskiej oraz między UE, Szwajcarią i państwami EOG (Islandia, Norwegia, Liechtenstein). Jeżeli międzynarodowy przewóz odbywa się w części poza tym obszarem, w jego miejsce stosuje się AETR: dla pojazdów zarejestrowanych w UE lub w państwie będącym stroną AETR - na całej trasie, a dla pojazdów z państwa trzeciego niebędącego stroną AETR - tylko na odcinku po terytorium UE lub państw będących stronami AETR. W praktyce oznacza to, że polski przewoźnik jadący np. na Ukrainę lub do Turcji wykonuje cały taki przewóz według AETR. Konkretne wartości podajemy w materiałach Rozporządzenie 561/2006 i Limity jazdy - normy AETR są z nimi zbieżne. Na gruncie krajowym, jeżeli kierowca wykorzystał odpoczynek zgodnie z AETR - podobnie jak zgodnie z rozporządzeniem 561/2006 - nie stosuje się wobec niego dodatkowo odpoczynku z art. 14 ustawy o czasie pracy kierowców (art. 27 ust. 5).

Których państw dotyczy

AETR to umowa wielostronna, której stronami jest około pięćdziesięciu państw - obok państw Unii Europejskiej także kraje spoza niej: m.in. Ukraina, Mołdawia, Turcja oraz państwa Bałkanów Zachodnich, Kaukazu i Azji Środkowej. Pełną i aktualną listę stron prowadzi Europejska Komisja Gospodarcza ONZ.

Podstawa prawna

Reguły wynikają z Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), a granicę jej stosowania względem prawa unijnego wyznacza art. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Zasady dotyczące tachografów w transporcie objętym AETR są zbieżne z unijnymi - opisuje je materiał Rozporządzenie 165/2014. Ta strona jest przeglądem aktu i nie zastępuje jego tekstu; wszystkie źródła zbiera hub Podstawy prawne.